Hakan Aslan – Heavy Skills
Een Rotterdamse breaker uit de beginjaren van de Nederlandse breakingcultuur
In 1983 kwam Osman Hakan Aslan, beter bekend als Heavy Skills, voor het eerst in aanraking met breaking. Rotterdam was in die tijd een belangrijke plek voor de ontwikkeling van de hiphopcultuur, en Hakan maakte vanaf het begin deel uit van die beweging.
Zijn eerste kennismaking met breaking vond plaats in de kantine van de LTS Beukelburg aan de Beukelsdijk in Rotterdam. Daar zag hij drie jongens uit Puerto Rico: Victor, zijn broer Freddie en hun neef Bobo, die bezig waren met Electric Boogaloo.
Wat Hakan zag, maakte onmiddellijk indruk. Hij zag hoe de jongens op hun hoofd, handen en rug draaiden en daarbij vloeiende bewegingen maakten. Voor hem was het bijna onvoorstelbaar. Een mens heeft al moeite met gewoon lopen, terwijl deze jongens zich op hun hoofd voortbewogen. Het was voor Hakan een moment dat hem inspireerde om zelf te gaan breaken.
Van thuis trainen naar WiMasanga
Hakan begon in 1983 zelf met trainen. In eerste instantie deed hij dat thuis. Later verhuisde het trainen naar buurthuis WiMasanga in Rotterdam. Daar trainde hij samen met een groep andere jongeren, onder wie Roy, Ricardo, Arnold Zijler, Jerry Altenstad, Ricardo Hoepel, Johnie, John Gitaro, Eldio, Tommy Haman en Satish.
Er waren in die tijd geen sociale media en geen internet waarop je even een tutorial kon opzoeken. Breakers moesten het vooral zelf uitzoeken. Ze leerden van elkaar en haalden inspiratie uit videoclips en films.
Films als BreakDance the Movie, Beat Street, Crush Groove en Flashdance waren belangrijk. Ook The Warriors, hoewel geen dansfilm, had volgens Hakan invloed op de groepen van die tijd.
Contact met breakers uit andere steden verliep voornamelijk via de telefoon. Ook informatie over optredens en activiteiten werd op die manier doorgegeven.
De muziek die bij deze periode hoorde, kwam onder andere van Grandmaster and the Furious Five, Run-DMC, Fat Boys, Shannon, Captain & Tennille, Rock Steady Crew, Kraftwerk, Whodini, Newcleus en Ice-T.
Een scene van hard trainen
Volgens Hakan was de breaking scene in de jaren tachtig heel anders dan nu. Het ging om keihard trainen en battlen. Je kon niet zomaar ergens binnenlopen en verwachten dat je bij een crew hoorde.
Als er een battle aankwam, werd er maandenlang getraind. Hakan vertelt dat ze soms wel zes maanden bezig waren om zich voor te bereiden, zodat ze hun tegenstander konden overtuigen.
Ook een bezoek aan een andere stad was een avontuur. Zonder de informatie en navigatiemiddelen van tegenwoordig voelde een reis naar een andere stad soms als een doolhof.
In Rotterdam en omgeving waren verschillende buurthuizen en andere locaties belangrijk voor de scene. Hakan noemt onder meer WiMasanga, Kwakoe, Pier 80, Piet Hein, De Koepels, De Gaffel, de Energiehal, een buurthuis in Delft en night town
In die omgeving ontmoette hij verschillende crews en breakers, waaronder Street Force, All Star Breakers, Dynamic Rockers, MC Rockers, Streetkids, Spiders, Alex and the City Crew en Cash One Productions.
Street Force en zijn ontwikkeling als breaker
In 1983 werd Hakan onderdeel van Street Force. Zijn eerste actieve periode als breaker liep van 1983 tot en met 1988. Vanaf 1995 werd hij opnieuw actief, toen met Freezone Crew.
Zijn stijl was een combinatie van verschillende onderdelen van de hiphopdans. Hij richtte zich vooral op powermoves, popping, Electric Boogaloo en pop locking.
Zijn repertoire bestond onder andere uit uprock, six-step, molen, schaar, turtle, eenhandige turtle, backspin, headspin, flikflak en achterwaartse salto’s. Ook Electric Boogaloo en pop locking vormden een belangrijk onderdeel van zijn stijl.
Hakan zegt dat hij veel heeft geleerd van zijn collega’s binnen Street Force. Tegelijkertijd ontwikkelde hij zelf ook bewegingen. Een voorbeeld daarvan was de baby molen. In die tijd vond echter niemand die beweging mooi, waardoor Hakan besloot hem voorlopig te laten rusten.
Victor, Freddie en de mensen die hem inspireerden
Een belangrijke invloed op Hakans stijl was Victor, de breaker die hij in 1983 voor het eerst zag. Volgens Hakan zijn elementen van Victors stijl nog altijd herkenbaar wanneer je goed naar zijn eigen manier van dansen kijkt. Ook Victors broer Freddie had invloed.
Daarnaast noemt Hakan verschillende breakers naar wie hij opkeek, waaronder Paulo Nunes, Satish, Irving, Tuncay, Carlos Rocha, Mike en Rio van All Star Breakers, Ricardo Zijler en zijn broers, Cherry, Tommy Edson en little pop van Dynamic Rockers.
Battles en herinneringen
Door de jaren heen maakte Hakan veel battles en optredens mee. Een van de herinneringen die hem bijzonder is bijgebleven, vond plaats in discotheek Flamingo.
Hakan dacht in die periode dat hij misschien de enige Turkse B-boy was. Tijdens een battle kwam hij echter tegenover twee andere Turkse breakers te staan: Huseyin FlipRock en zijn broer Tuncay, afkomstig uit de Streetkids uit Hoogvliet.
Vooral Tuncay maakte indruk met zijn powermoves. Hij kon de combinatie van headspin, molen, schaar en turtle aan beide kanten uitvoeren. Ook zijn broer maakte indruk met zijn headspin.
Een andere battle die Hakan zich nog goed herinnert, was de confrontatie tussen All Star Breakers en MC Rockers in de Energiehal. Hij omschrijft deze battles als bijzonder intens.
Ook het Europees kampioenschap van 1986 was belangrijk. Hakan vertelt dat ze zonder een volledig uitgewerkte act of routine naar het kampioenschap gingen en uiteindelijk tweede werden. De reis vanuit Rotterdam naar Brussel was bovendien een verhaal op zichzelf: ze gingen met bijna veertig mensen heen en terug.
Later kwamen er ook optredens en evenementen buiten Nederland, waaronder het Millennium in Luxemburg in 2000, Casablanca in Marokko, het UK B-Boy Championship en Battle of the Year in Duitsland. Bij een optreden in discotheek Bleutiek stonden ze zelfs ineens naast Mantronix.
Respect moest je verdienen
Als Hakan terugkijkt op de oude breaking scene, is één woord voor hem belangrijk: respect.
Volgens hem moest je vroeger eerst respect verdienen voordat je bij een crew kon horen. Dat maakte de drempel hoger en betekende dat je jezelf echt moest bewijzen.
Hij ziet daarin een groot verschil met de huidige scene. Volgens Hakan lijkt het tegenwoordig soms gemakkelijker om bij een crew terecht te komen. Tegelijkertijd vindt hij dat er ook veel verbeterd is. Jonge breakers kunnen tegenwoordig bijna overal trainen en er zijn veel meer instanties en vormen van begeleiding voor breaking en popping.
De mensen achter de geschiedenis
Hakan vindt dat de geschiedenis van de Nederlandse breaking scene niet alleen moet draaien om de bekendste namen. Volgens hem zijn er veel B-boys en B-girls geweest die een belangrijke bijdrage hebben geleverd, maar daar nooit veel over hebben verteld of erkenning voor hebben gekregen.
Hij vindt dat ook deze mensen gehoord mogen worden en erkenning verdienen.
Voor Hakan horen daarom niet alleen de bekende crews in de geschiedenis thuis, maar ook de plekken waar de scene ontstond en samenkwam. Hij noemt onder andere WiMasanga, Kwakoe, Piet Hein, Srantie in Delft, Pier 80, de Energiehal, het Henegouwerplein en het Virulyplein.
Ook crews als All Star Breakers, Dynamic Rockers, MC Rockers, Street Force, Streetkids, Alex in the City Crew, Spiders en Cash One Productions zijn volgens hem onderdeel van dat verhaal.
Een boodschap aan de nieuwe generatie
Wanneer Hakan terugkijkt op zijn eigen periode als breaker, is hij vooral trots op wat zij gezamenlijk voor de jeugd hebben kunnen betekenen.
Aan jonge breakers van nu wil hij vooral meegeven dat ze in zichzelf moeten geloven. Als je gelooft dat je iets kunt, dan kun je het volgens Hakan ook.
Zijn motto dat hij altijd aan zijn pupillen en leerlingen meegaf, vat zijn houding misschien wel het beste samen:
“GA DOOOOOORRRR!”
Voor Hakan gaat het daarbij niet alleen om de dans. Hij wil dat de nieuwe generatie de vuurvlam van de hiphopcultuur doorgeeft en ervoor zorgt dat die blijft branden.
En daarbij mag de geschiedenis nooit worden vergeten. Volgens Hakan moeten nieuwe generaties altijd blijven weten waar ze vandaan komen en de vier elementen van de hiphopcultuur blijven respecteren.
Heavy Skills – een verhaal uit de Rotterdamse breakinggeschiedenis
Het verhaal van Heavy Skills is niet alleen het verhaal van één Rotterdamse breaker. Het is een herinnering aan een tijd waarin jongeren elkaar de dans leerden, elkaar via de telefoon vonden, urenlang trainden in buurthuizen en respect verdienden op de vloer.
Een tijd waarin de Nederlandse breaking scene nog jong was, maar waarin de basis werd gelegd voor de generaties die daarna kwamen.
Hakan Aslan – Heavy Skills is daarmee onderdeel van een geschiedenis die volgens hem vooral niet vergeten mag worden.
